Week 20: Emotioneel incontinent
CodéIn week 20 van de zwangerschap krijgt Buikbaby al hoofdhaar. Verder oefent Codé nu volop met het
inslikken van vruchtwater. Dat is een goede oefening voor het ademen en voor de spijsvertering.
Verder is hij heel druk aan het bewegen. Momenteel zo'n 200 keer per dag. En gaat de komende tijd alleen nog maar actiever worden. Zo op de helft van m'n zwangerschap bent zal hij echter toch de meeste energie stoppen in groeien en dus in de gewichtstoename. Het is dus niet helemaal toevallig dat dit bij mij nu ook het geval is.
Mama
Pepijn is gelukkig weer thuis. We hebben zondag meteen in Amersfoort nieuwe donormelk voor Thibo opgehaald. De eerder ontvangen vooraad was alweer op geraakt en dat leverde nogal wat stress op. Bleek namelijk dat Thibo slecht tegen koemelk kan dus konden we daar niet meer naar afbouwen. Even hebben we het kunnen rekken door aan te lengen met havermelk en rijstemelk maar het is een opluchting dat hij nu weer al het goede van moedermelk krijgt. Zo krijgt hij zonder kunst en vliegwerk weer bijna automatisch een gebalanceerd en gevarieerd dieet.
Ik blijf maar aan het huilen deze week. Ik ben door de hormonen erg sentimenteel en van bepaald nieuws kan ik ineens in tranen zijn. Zo is er momenteel een ernstige zedenzaak in Amsterdam in het nieuws en voel ik me ontzettend machteloos, kwaad en verdrietig om de arme kindjes die er slachtoffer van werden. Omdat het zo actueel is, is het erg moeilijk om het nieuws helemaal uit de weg te gaan, en als me dan toch iets erover bereikt moet ik er om huilen. Zoals vandaag op kantoor tijdens het werk. Niet handig.
Iets anders dat me ook aan het huilen maakte, maar dan omdat ik het gewoon zo ontzettend mooi vond is deze tekst die iemand op internet zetten. Het gaat om een tekst die iemand van hun kraambureau kreeg bij het weggaan van de kraamverzorgster en verwoord zo ontzettend mooi hoe ik tegen het ouderschap aankijk. Zouden maar meer mama's deze tekst opvolgen dan was Ria Blom gauw uitgepraat:
Lieve papa en mama,
1. Gun jezelf wat tijd om uit te vissen wie ik ben, hoe ik mij van jullie onderscheid en wat ik jullie kan geven.
2. Geef me alsjeblieft eten als ik honger heb. In jouw buik, mama, wist ik immers niet wat honger was. ik heb echt honger en nog geen besef van tijd en uren.
3. Hou me alsjeblieft dicht tegen jullie aan, knuffel me , streel me, kus me, vertel mij lieve verhaaltjes. In jouw buik mama, voelde ik mij altijd gedragen. Ik was daar nooit alleen.
4. Ik hoop dat jullie niet al te ontgoocheld zijn als ik niet de perfecte baby uit jullie dromen ben. En wees ook mild voor jullie zelf als jullie niet zo perfect zijn als jullie wilden.
5. Verwacht niet te veel van mij, ik verwacht ook niet te veel van jullie als kersverse ouders. Geef ons allen zes weken, als een soort geboortegeschenk. Zes weken voor mij om mijn ritme te vinden en zes weken voor jullie om me in jullie leven echt op te nemen.
6. Vergeef het me als ik veel huil. Heb alsjeblieft geduld met mij. Ik zal steeds minder huilen en ik beloof dat ik jullie blij zal maken met mijn gezelschap
7. Als jullie goed naar mij kijken zullen jullie zien hoe jullie mij kunnen troosten en wat mij tevreden maakt. Ik kan immers zonder woorden spreken. Ik ben echt geen kleine tiran die jullie leven komt verknallen. Maar huilen is voor mij nu eenmaal de enige manier voor mij om te zeggen dat er iets scheelt.
8. denk eraan dat ik al sterk en taai ben. Ik kan best tegen fouten die jullie in gebrek aan ervaring zullen maken. Als jullie van mij houden,kan er eigenlijk niks fout gaan.
9. Vergeet alsjeblieft niet om goed voor jezelf te zorgen. Zorg voor gezond eten, rust en beweging zodat jullie energiek en sterk zijn in de momenten die we samen doorbrengen. Probeer het onderscheid te maken tussen belangrijk en onbelangrijk en laat jullie door niets of niemand opjagen. Dan zullen jullie veel intensiever van mij kunnen genieten.
10. En zorg vooral goed voor jullie onderlinge relatie, want die is mijn voedingsbodem en toont mij hoe je kunt houden van andere mensen.
Al heb ik jullie leven nu in de war gebracht, vergeet niet dat deze hectische periode voorbij gaat.
