Rugdragen
Ik mis het babydragen ontzettend. Het is zo ontzettend knus en gezellig en warm, maar door de bekkeninstabiliteit en vermoeidheid gedurende de zwangerschap heb ik sinds het 3e trimester Thibo niet meer kunnen dragen. Wel hebben we af en toe een nieuwe doek even geknoopt om uit te proberen en ook heb ik het rugdragen met een kleine zuigeling geoefend met een knuffeltijger. Tijdens de babyshower heb ik zelfs nog even m'n kans gegrepen om te oefenen met de kleine draagpop van de draagconsulente. Maar nu dat Bence er is sta ik toch echt te springen om het ook met hem te oefenen.
Zo komt het dus dat ik, zelf nog amper goed ter been na de bevalling, al een zuigeling van 48 uur jong op mijn rug sta te knopen. Natuurlijk ben ik nog lang niet fit genoeg om met hem te gaan wandelen zo, maar ik ben blij verrast om te ontdekken dat het knopen zelf (een Rebozo Rucksack met de Himmelblau Indio Shorty) me best goed afgaat. Het had wat hoger gemogen maar het zit lekker, Bence schikt zich er prima in en valt prompt in slaap. Dus gaan we zo samen even naar beneden, ik heb voor 't eerst sinds tijden weer m'n handen vrij en geen in de weg zittende buik om Thibo mee te kunnen knuffelen. Het wordt een groepsknuffel, zodra Thibo de kleine Bence op mijn rug ontdekt krijgt hij hele lieve aaitjes over zijn bolletje. *smelt*
Een paar dagen later wagen we ons ook aan een Reinforced Rucksack met de langere Zara Sun (maat 4) doek. Die is wat lastiger spreiden, want stugger. Maar hij zit dan ook wel, eenmaal geknoopt, als een huis. Ook deze doek blijkt volop sleepy dust te hebben. Even later kan ik Bence al slapend wegleggen in de box, lekker knus in zijn mooie gele doek.
Zo komt het dus dat ik, zelf nog amper goed ter been na de bevalling, al een zuigeling van 48 uur jong op mijn rug sta te knopen. Natuurlijk ben ik nog lang niet fit genoeg om met hem te gaan wandelen zo, maar ik ben blij verrast om te ontdekken dat het knopen zelf (een Rebozo Rucksack met de Himmelblau Indio Shorty) me best goed afgaat. Het had wat hoger gemogen maar het zit lekker, Bence schikt zich er prima in en valt prompt in slaap. Dus gaan we zo samen even naar beneden, ik heb voor 't eerst sinds tijden weer m'n handen vrij en geen in de weg zittende buik om Thibo mee te kunnen knuffelen. Het wordt een groepsknuffel, zodra Thibo de kleine Bence op mijn rug ontdekt krijgt hij hele lieve aaitjes over zijn bolletje. *smelt*
Een paar dagen later wagen we ons ook aan een Reinforced Rucksack met de langere Zara Sun (maat 4) doek. Die is wat lastiger spreiden, want stugger. Maar hij zit dan ook wel, eenmaal geknoopt, als een huis. Ook deze doek blijkt volop sleepy dust te hebben. Even later kan ik Bence al slapend wegleggen in de box, lekker knus in zijn mooie gele doek.
